اقلیمِ میان
،
ساعت ها میگذرد روز ها میگذرد هفته ها میگذرد ماه ها سال ها دهه ها و قرن ها و آری حتی قرن ها میان دو مصرع یک شاعر فاصله هست که حیرت آور این است که چطور میتوان قرن ها زیست در روزگاران متفاوت با سر نوشت هایی مجزا را بین دو.مصراع یک بیت جا داد؟
صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را
که سر به کوه و بیابان تو داده ای ما را
نمیدانم صبا به غزال رعنا گفته یا نه؟
که اگر گفته بود. وصالی، این قرن ها سر به کوه و بیابان گذاشتن را پایانی بود ، حال از تو میپرسم حافظ چند هزارسال زیست مجنون عاشقِ بیخود از خویش را و اوارگی اش را و تحمل فراقش را اشکش را و آهش را و آتشی که نمیرد همیشه در دل او را در این مصراع جا داده است؟
.
1405/03/22
ساعت ۱:۲۰
بامداد
اولین نفر کامنت بزار
دریا تَبار!
پر فراز و نشیب
آرام و ط...
،
خدا شب را برای آرامش آفريد و آرامشِ شب ...
سبک سنگین کردم
میدانستم که اگر ...
ساغر در خوشاب
.
غمت بر نهان خ...
.
.
سرد ترین زمستان تاریخ زندگ...
بروید، تمام شد!
یاد برگه های بند انگشتی مُزَیّن به جملات کوتاهی...
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است